Maar op tv zagen we dat het boven strak blauw is. Joep gaat nog even wandelen, eten en relaxen. Ik heb last van een graatje in mijn keel, dus ik blijf maar eten om te proberen deze weg te krijgen. Een stuk brood in je mond en daarvan een papje maken en doorslikken. Hoe ik ook probeer en eet, het lukt niet. Daarom maar al even wat gaan inpakken en rond 10 uur vertrekken we, al wandelend naar de Panoramabahn. Nog steeds heel veel nebel.
Al probeert de zon er al wel door te komen.
Bij de cabinelift is het druk, maar het schiet goed op. Bij de kassa moesten we onze coronacheck app weer tonen. Dit was de tweede keer deze week. Even in de rij bij de gondel, waar we helaas niet alleen in konden. Dus ons mondkapje ophouden. Tijdens de rit naar boven scheen de zon al. Heerlijk!
We waren boven om 11.05 uur, even naar de wc en daar stonden we dan. Wat een drukte!!
We gaan meteen naar boven klimmen. De sneeuw is een beetje ijzig aan de kant, dus best glad. Ik weet niet of ik dit alleen gedaan had. Joep vindt het heerlijk, dus dit betekent: doorlopen, haha.
Rond half 12 zijn we boven en gelukkig er is nog een stoel vrij voor ons. Lekker in de zon zitten.
Joep helpt eerst de mannen met de schommel ophangen.
Wat een uitzicht! Beneden is het nog steeds mistig.
Daarna is Joep blij, want hij kan weer op de schommel.
En zo blijven we hier lekker in de zon zitten en genieten van het uitzicht. Natuurlijk maken we nog een selfie.
Rond 12.15 uur gaan we naar beneden. Joep probeert nog even of hij op de zijkant kan staan en gaat tot aan zijn kuit de sneeuw in. Toen moest hij even de sneeuw uit zijn schoenen halen, haha.
Bij de alm zat buiten alles vol. Twee rondjes gelopen, maar helaas. Dus hebben we maar binnen gegeten en daar was het heerlijk rustig, haha. Natuurlijk heb ik apfelstrudel op en Joep kaiserschmarrn. Heerlijk. Nog even buiten rond gewandeld en Joep in een zonnestoel.
Man, man wat was het hier druk. Nog even naar de uitkijkpost, waar niemand was en toen weer naar beneden. Ik dacht, dat we thuis ook wel in de zon konden zitten.
Alleen in de gondel. Joep geniet nog even van de zon en ik van het uitzicht.
We wandelen via het dorp terug.
En daarna via de wandelroute terug. Heerlijk in de zon.
Bij onze oude bushalte gaan we de brug over om verder te lopen. Hier loopt ook een oudere man, maar hij draait om bij de volgende brug?
Bij de brug aan gekomen, snappen we waarom. Verder loop je in de schaduw. Aaah, we kunnen dus niet in de zon op ons balkon zitten.
We lopen daarna via de weg weer terug naar ons huis, waar we de Natur Platz nog in de zon zien liggen.
Deze keer kijken we even in de stal. Het zijn er meer, dan ik dacht. Je hoort ze namelijk niet buiten.
Bij de receptie vragen we om de rekening. Joep gaat daarna betalen en reserveren voor volgend jaar. Gat, alles is vol. Daar balen we van!!!!!
Dit is zo een fijn appartement! Ik ga meteen kijken op Internet voor iets anders. Helaas, of heel duur, 13.000 euro per week of oude zooi. Ik zoek thuis nog wel verder. Joep gaat hard lopen en ik lekker op het balkon zitten met een jas aan. Beetje fris. Afscheid nemen van dit uitzicht..
Daarna ga ik maar verder met inpakken en spreek Rick nog even via Facetime. Hij voelt zich niet helemaal goed, maar het gaat wel.
Joep gaat nog naar de sauna en ik schrijf dit weblog. Wel vervelend, dat ik last blijf houden van mijn keel. Ik eet nooit meer een forel.
Vandaag heb ik 15.750 stappen, 11,7 km gelopen. ‘s Avonds eindelijk de tijdschriften lezen, die ik mee gebracht had, wachten op 12 uur en morgenvroeg rond half 8 willen we beginnen aan de terugreis en hopen dat het niet druk is.
